Aluminiowe zadaszenie tarasów – różnice między montażem przyściennym a wolnostojącym

Przy planowaniu przekształceń wokół domu warto uwzględnić nie tylko dzisiejsze potrzeby mieszkańców, niemniej jednak też sposób, w jaki przestrzeń będzie wykorzystywana za kilka lat. Taras może pełnić funkcję miejsca do jedzenia, odpoczynku lub przechowywania części wyposażenia ogrodowego. Jego wykorzystywanie zależy jednak od pogody, nasłonecznienia i stopnia osłonięcia przed opadami.

Z tego względu na etapie projektowania rozważa się różne rozwiązania konstrukcyjne, w tym aluminiowe konstrukcje na taras. Ich układ tworzą profile nośne, podpory a także elementy mocujące pokrycie dachowe. Wymiary poszczególnych części nie powinny być ustalane jedynie na podstawie wyglądu. Powinno się wziąć pod uwagę rozpiętość dachu, wysokość montażu, rodzaj podłoża oraz obciążenia występujące w danym miejscu. Znaczenie mają również detale powiązane z istniejącą zabudową. Okap, balkon nad tarasem, zewnętrzne schody czy instalacja odprowadzająca wodę mogą ograniczać dostępną przestrzeń i wpływać na sposób wykonania konstrukcji. Dokładne pomiary pozwalają określić, gdzie można umieścić podpory, jak poprowadzić krawędzie dachu oraz czy po zakończeniu prac pozostanie wystarczająco na prawdę dużo miejsca na swobodne użytkowanie z tarasu.

Przy wyborze osłony warto zwrócić uwagę na sposób, w jaki będzie ona oddziaływać na otoczenie budynku. Zadaszenia tarasów mogą mieć różną szerokość, wysokość i kąt nachylenia, a te parametry wpływają na ilość cienia a także kierunek spływania wody. Dach obejmujący całą powierzchnię tarasu może ograniczać bezpośrednie nasłonecznienie nawierzchni, ale równocześnie zmienia warunki oświetleniowe we wnętrzu domu. Szczególnie widoczne jest to przy dużych przeszkleniach, przez które światło dociera do salonu albo jadalni. Dlatego przy ustalaniu wielkości zadaszenia trzeba brać pod uwagę położenie budynku względem stron świata i zmiany nasłonecznienia w ciągu dnia. Bardzo ważna jest również lokalizacja względem drzew oraz sąsiednich obiektów. Gałęzie znajdujące się nad dachem mogą powodować gromadzenie się liści, a bliskość wysokiej zabudowy może wpływać na kierunek przepływu powietrza. W praktyce liczą się również pozornie drobne kwestie, takie jak możliwość otwierania drzwi, dostęp do schodów czy ustawienie stołu bez kolizji z podporami. Należy przewidzieć miejsce na rynny i odpływy, ponieważ ich niewłaściwe rozmieszczenie może powodować spływanie wody na ciągi komunikacyjne lub wprost przy wejściu do budynku.

Konstrukcje zrealizowane z aluminium mogą współpracować z pokryciami o różnych właściwościach. Zadaszenia aluminiowe są spotykane w głównej mierze w połączeniu z poliwęglanem albo szkłem, a wybór materiału wpływa na ciężar dachu, przepuszczalność światła i sposób mocowania. Przezroczyste pokrycie pozwala zachować dostęp do światła dziennego, lecz nie za każdym razem ogranicza nagrzewanie przestrzeni pod dachem. W czasie intensywnego nasłonecznienia temperatura na tarasie może wzrastać, szczególnie gdy wymianę powietrza jest ograniczony przez ściany budynku albo dodatkowe przesłony. Zastosowanie materiału o mniejszej przepuszczalności światła zmienia jednak warunki panujące pod zadaszeniem i w sąsiednich pomieszczeniach. W trakcie planowania należy uwzględnić również rozszerzalność cieplną poszczególnych elementów. Aluminium i materiał pokryciowy mogą reagować na zmiany temperatury w odmienny sposób, dlatego sposób ich łączenia musi odpowiadać wymaganiom technicznym danego rozwiązania. Nie bez znaczenia pozostaje odprowadzanie wody z powierzchni dachu. Spadek, przekrój rynien i rozmieszczenie rur spustowych powinny być dopasowane do wielkości konstrukcji a także przewidywanych opadów. Usterki w tych obszarach mogą prowadzić do przecieków, zacieków na elewacji lub powstawania kałuż na nawierzchni. Warto też uwzględnić dźwięk deszczu uderzającego o pokrycie, szczególnie gdy taras przylega do wnętrz używanych do pracy lub odpoczynku.

Aluminiowe zadaszenie tarasów wymaga dobrego przygotowania miejsca montażu oraz uwzględnienia warunków, w jakich będzie użytkowane. Sposób mocowania do elewacji zależy od rodzaju ściany, zastosowanej izolacji i sposobności przeniesienia obciążeń na konstrukcję budynku. W przypadku podpór wolnostojących powinno się ustalić, czy podłoże nadaje się do ich osadzenia i czy niezbędne jest wykonanie osobnych fundamentów. Sama nawierzchnia tarasu nie za każdym razem jest przystosowana do przenoszenia obciążeń wynikających z montażu dachu. W trakcie projektowania powinno się uwzględnić ciężar własny konstrukcji, siłę wiatru oraz możliwe obciążenie śniegiem. Parametry te zależą w głównej mierze od wymiarów dachu, rozstawu podpór, przekrojów profili i lokalnych warunków. Po zrobieniu montażu znaczenie ma dostęp do elementów wymagających okresowej testom. Należy sprawdzać stan mocowań, uszczelek, połączeń i systemu odprowadzania wody, a także usuwać zabrudzenia gromadzące się w rynnach. Liście i drobne gałęzie mogą blokować odpływ, natomiast uszkodzone uszczelnienia mogą powodować przedostawanie się wilgoci do miejsc styku konstrukcji z budynkiem. Dodatkowe rolety, przeszklenia lub osłony boczne również wymagają uwzględnienia w projekcie, ponieważ mogą przekształcać obciążenia wywoływane przez wiatr. Przed rozpoczęciem prac powinno się sprawdzić dokumentację techniczną a także bieżące oczekiwania formalne dotyczące planowanej inwestycji.

Warto sprawdzić: aluminiowe konstrukcje na taras.